ZAŁOŻENIA O UNIWERSALNOŚCI

Założenie o uniwersalności czasoprzestrzennej obiektów lub zdarzeń tylko w tym sensie traktowane jest inaczej niż założenia dotyczące posiadania lub nie posiadania innych własności przez obiekty, o których mówi prawo, że jest to niejako włas­ność nadrzędna w stosunku do tamtych. Stwierdzenie, iż założenie to traktowane jest inaczej, ponieważ przesuwane jest ono do wyrażenia kwantyfikującego — w świetle tego, co zostało już powiedziane — należy uznać za bezzasadne.Dalszy zarzut stawiany klasycznemu rozumieniu praw nauki ujaw­nia leżące jakoby u jego podstaw „założenia metafizyczne” dotyczące czasu i przestrzeni, będące w istocie zawartą w fizyce Newtonowskiej charakterystyką tych pojęć. Dlaczego pojęcia określone na gruncie po­prawnie skonstruowanej, dobrze potwierdzonej empirycznie teorii uważa autorka referatu za „koncepcję metafizyczną” czy „założenia metafizycz­ne”? Co oznacza w kontekście jej rozważań termin „metafizyka”? Czy każda teoria wyeliminowana z nauki na rzecz historycznie następnej na­biera z tą chwilą waloru „metafizycznej”? Czyż wypowiedź autorki nie sugeruje, że np. mechanika Newtonowska lub pewne jej fragmenty to metafizyka, podczas gdy korygujące ją, aktualnie akceptowane teorie, takie jak ogólna teoria względności i mechanika kwantowa, nie są ani w całości, ani w części metafizyczne?Wszystko jedno, co się sądzi o zawartej w mechanice Newtonow­skiej koncepcji czasu i przestrzeni: czy uzna się ją za metafizyczną, czy nie, za prawdziwą czy fałszywą, trudno uważać ją za nieodłącznie zwią­zaną z klasycznym rozumieniem prawa nauki. Wymóg ścisłej ogólności może być werbalizowany w sposób zakładający Newtonowskie pojęcie czasu, przestrzeni lub jakiekolwiek inne fizykalne ujęcie, choćby relaty­wistyczne.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply