UJAWNIONE TRUDNOŚCI

Analiza ta ujawnia co najwyżej pewne trudności w teore­tycznym uzgodnieniu ogólnego obrazu uniwersum fizycznego (tak jak go kreśli np. fizyka relatywistyczna) z obrazem ewoluującego kosmosu (wy­znaczanym przez pewne relatywistyczne teorie kosmologiczne) Ponieważ jest ona przedstawiona zbyt szkicowo, trudno osądzić skalę i rodzaj owych trudności. W każdym razie nie prowadzi ona do przedstawionego wyże] wniosku, a tym bardziej nie może stanowić argumentu przeciwko kla­sycznemu warunkowi ścisłej ogólności praw. Przyjęcie, ze konfrontacja jakiejś teorii kosmologicznej z teorią fizykalną (np. z teorią cząstek ele­mentarnych) wymusza określone modyfikacje tej ostatniej, oznacza, ze ową teorię kosmologiczną uważa się za współmierną z daną uniwersalną teorią fizykalną, a przy tym bardziej adekwatną w stosunku do rzeczy­wistości. Na jakiej podstawie? Z kolei potraktowanie przedstawionycn rozważań jako argumentu przeciwko klasycznie pojętej uniwersalności świadczy o pomieszaniu kwestii sformułowania prawa i załozonego dian zakresu stosowalności empirycznej z faktycznym, empirycznie ujawnio­nym jego zasięgiem. Gdybyśmy faktycznie dysponowali kosmologicznym materiałem empirycznym dającym się konfrontować np. z prawami ogo – nei teorii względności, to dane te mogłyby ewentualnie podważać (falsy- fikować) owe prawa lub wskazywać faktyczny zasięg ich obowiązywania, nie stanowiłyby one natomiast podstawy do zakwestionowania warun u ścisłej ogólności, zgodnie z którym prawa te zostały sformułowane sam warunek jest inwariantny względem tego rodzaju danych.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply