RÓŻNORODNOŚĆ CZYNNIKÓW

Liczba i różnorodność czynników biologicznych i kulturo­wych, warunkujących proces rozwoju, sprawia, że czynniki te muszą być odpowiednio zdefiniowane, uporządkowane, a ich liczba zredukowana do najistotniejszych, a więc należy określić strukturę elementów systemu za pomocą ujęć ahistorycznych. Po określeniu modelu procesu ewolucji bio- kulturowej można skupić uwagę na opisie i wyjaśnianiu procesu prze­mian, a więc poddać analizie kierunek, stopień, natężenie, fazy itp. prze­mian biokulturowych — określić proces przemian według ujęciai histo­rycznego.Okazuje się więc, że dwa konkurujące ze sobą ujęcia (typologizm i populacjonizm) stają się w ujęciu biokulturowym jedynie różnymi pro­cedurami badawczymi tych samych procesów. Pozwalają na – poznanie właściwości strukturalnych systemów etnokulturowych (ujęcia ahisto­ryczne) i procesów przemian (ujęcia historyczne). Za pierwszą próbę tego typu analizy można uznać na przykład pracę A. Wiercińskiego, analizu­jącą możliwości procesualnej i strukturalnej identyfikacji grup ludzkich; które dały początek populacjom Słowian. Pragnę także podkreślić, że przy rozwiązywaniu poruszonych proble­mów istotne mogą okazać się ustalenia przedstawione przez J. Topolskie­go, a szczególnie ustalenia określające relacje pomiędzy historyzmem ontologicznym a historyzmem w sensie metodologicznym czy konkluzja sugerująca dyrektywę wyjaśniania integralnego. Kwestia, jak propozycje te stosować w badaniach ekologicznych czy ewolucji biokulturowej, sta­nowi już jednak oddzielny problem badawczy.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply