PODZIELENIE PRZEKONAŃ

Wyprzedzając dalsze rozważania, powiem, że w tym właśnie aspekcie poheideggerowska hermeneutyka kontynuuje myśl diltheyowską, explicite poddając ją wszakże surowej krytyce. Przytoczmy, tytułem przykłady katalog podstawowych zarzutów formułowanych wobec twórcy Erlebnis und Dichtung.Heidegger oceniał w Sein und Zeit koncepcję Diltheya jako niekon­sekwentną próbę „ugruntowania rozumienia w życiu”, niekonsekwentną bo ograniczoną de facto do metodologiczej charakterystyki „rozumienia”, na czym zaważyły oświeceniowo-scjentystyczne tendencje epoki. To prze­konanie podzielają i inni reprezentanci współczesnej hermeneutyki, różnie je wszakże ujmując. Np. Gadamer, rozpatrując diltheyowską hermeneu­tykę historyczną w kontekście problemu „dziejowości”, postuluje lekturę tekstów autora Erlebnis und Dichtung wbrew jego własnemu metodycz­nemu ujęciu. W ujęciu tym bowiem prace Diltheya wychodzą z analo­gicznego punktu widzenia co nastawiony teoriopoznawczo neokantyzm; próbując znaleźć odrębne uzasadnienie dla Geisteswissenschaften, ekspo­nują „rozumienie” i „historyzm” w stylistyce ideologii oświecenia histo­rycznego: „W rzeczywistości jednak Dilthey nie ogranicza się do refleksji nad naszą wiedzą o dziejach, zamkniętą w nauce historii; rozmyśla raczej nad naszym ludzkim bytowaniem określonym przez wiedzę o swoich dzie­jach” . Zauważmy, że Gadamer idzie tu tropem wyznaczonym przez G. Mischa, tropem swoistej rehabilitacji myśli diltheyowskiej w perspek­tywie ustaleń Heideggera.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply