DARWINOWSKIE UJĘCIE

Ujęcie darwinowskie bowiem przewyższa pozostałe nie- tylko zakresem, jakim obejmuje proces ewolucyjny, ale także tym, co można by nazwać stopniem uteoretycznienia danej koncepcji, to jest jak się wydaje — możliwością generowania tez wyjaśniających okreś­lone przebiegi rzeczywistego procesu ewolucyjnego. Pod tym względem gradualizm i punktualizm zdają się być znacznie mniej płodne poznawczo,albowiem posiadają wyraźną relatywizacją empiryczną. I tak przykłado­wo, koncepcja punktualistyczna stosunkowo dobrze tłumaczy ewolucję tzw. żywych skamieniałości oraz wczesnotrzeciorzędową ekspansję ssaków w nisze ekologiczne pozostałe po mezozoicznych dinozaurach; za koncep­cją gradualistyczną przemawia przykład ewolucji gatunku ludzkiego, chociaż niektórzy antropologowie dość sceptycznie odnoszą się do niego jako potwierdzenia \ Z drugiej strony jednak, znaczny stopień uteore- tycznienia wariantu darwinowskiego historyzmu, grozi pustospełnieniem, to jest tym, że dowolnie wygenerowana teza pozostanie li tylko możliwoś­cią teoretyczną, bez faktycznego potwierdzenia. Nie można też wyklu­czyć sytuacji, iż w przypadku powstania jakiejś nowej koncepcji ewolu­cyjnej pojawi się kolejna wersja historyzmu. Dlatego też wydaje się za­sadne przypuszczenie o generowaniu w toku rozwoju teoretycznego danej dziedziny nauki nowych różnych ujęć historii.Wydaje się również, że podobne przypuszczenie uzasadnione jest także w naukach społecznych, gdzie wielorakość koncepcji idzie w parze z różnorodnością ujęć historyzmu (jak pisze o tym J. Szacki w artykule Historyzm a współczesne nauki społeczne).

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply