AHISTORYCZNE UJĘCIE ZJAWISK

Ahistoryczne uję­cie zjawisk biologicznych służyło więc do objaśnienia historycznych pro­cesów rozwojowych (społecznych i kulturowych), jakie zachodziły w ba­daniach systemów etnokulturowych. Opis i wyjaśnienie genezy komplek­sów ludnościowych dokonywane były — jak to ujmuje J. Topolski* — zgodnie z dyrektywą wyjaśniania integralnego, gdyż szukano powiązań pomiędzy subiektywnym procesem historycznym (tworzonym przez lu­dzi) a procesem obiektywnym o charakterze biologicznym (pewnym po­ziomem ewolucji gatunku ludzkiego, stanowiącym określone zróżnicowa­nie wewnątrzgatunkowe — strukturą rasową).Przeciwstawny punkt widzenia zaprezentowali „populacjoniści”. Przy­jęli oni, że zjawiska biologiczne poddawane są nieustannej zmienności procesualnej, będącej wynikiem zachodzących w gatunku ludzkim pro­cesów mikroewolucyjnych. Stosowanie zmatematyzowanych modeli, np. genetycznych, pozwoliło „populacjonistom” opisywać strukturę (gene­tyczną) populacji przed i po zadziałaniu określonych grup czynników, a więc analizować procesy biologiczne w ramach określonych przedzia­łów czasowych (np. pokolenia, po zasiedleniu nowej niszy itp.), tj. w uję­ciu historycznym. Jednakże w przypadku gatunku ludzkiego wszelkim procesom biologicznym towarzyszą określone procesy społeczne i kultu­rowe, a rozważanie ewolucji biologicznej bez uwarunkowań społecznych i kulturowych jest praktycznie niemożliwe.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply